بانوي آبي شانگهاي
:زيرنويس و ترجمه gharib206 محمدغريب
بله
يه نفر اينجاس,يکي تو اتاقمه
سريعا چند نفر رو ميفرستم بالا
...يه چيزي
بيا تو
!يه نفر اينجا بوده
هرکي بوده اون کيف رو جا گذاشته
بازش کردي؟
نه
بهش دست زدي؟
نه
کي ميدونه توش ممکنه چي باشه؟
!حتي ترسيدم نزديکش بشم
شايد...؟
...کس ديگه اي که ميشناسيد...
کيف رو جا گذاشته؟...
...اين خيلي
!خيلي قشنگه...
ميدوني؟
من ديروز رسيدم
من کسي رو تو شانگهاي نميشناسم
کسي رو اينجا ملاقات نکرديد؟
ميگم نه. با کسي ملاقات نداشتم
من ظهر براي ناهار با يکي از زنهاي که با هاش کار ميکردم رفتم بيرون
چند نفر از کارمنداي شرکتمون فردا مي رسن
ما نياز داشتيم مسائلي رو بررسي کنيم...
...نهار
بله
اما تا حالا بايد ازش خبري مي گرفت؟
بله
در واقع براي ديدن برج رفتم نهار
برج مرواريد
مي خواستم ببينمش
شنيده بودم که از يه شعر الهام گرفته شده
...يه شعر درباره
...افتادن دانه هاي ريز و درشت مرواريد روي يشم
...يه سطح يشمي...
...فکر کردم صداش رو شنيدم
وقتي که بالاي برج رو تماشا ميکردم...
...حس کردم
بله؟
... من
...اين
اين احمقانه اس
چي؟
حس کردم قبلا اينجا بودم
تو شانگهاي...
اين احساس رو از يه صداي آشنا متوجه شدم
...مرواريد ها...
مي افتادن و به يشم ميخوردن ...
صداي خيلي قشنگي بود
...نمي دونم
...من کجا و چطوري...
چه موقع
به نظرم ميرسيد که قبلا تو شانگهاي بودم
...ديدم
...ساختمان ها...
کوچه هاي پرپيچ و خم...
...پله هاي تنگ...
...صداي موزيک شنيدم...
نمي تونم اينجا باشم
...کاش مي تونستم
.با تو باشم...
...همه اش قشنگه
...خيلي قشنگ...
...اين خيلي قشنگه
...بله
...ميدوني
...بايد ترکت کنم...
...لطفا
دوستتدارم...
!منم تو رو دوست دارم
!دوستتدارم
دوستتدارم... دوستتدارم...دوستتدارم دوستتدارم...دوستتدارم
:نويسنده و کارگردان ديويد لينچ
محمدغريب zeo_x3@yahoo.com